សូមទស្សនា រឿង​បុរស​លិច​​សំ​ពៅ


រឿង​បុរស​លិច​​សំ​ពៅ
( ចាក ម. វា. )
( អ្នក​មាន​កតញ្ញូ​កត​វេ​ទិតាធម៌ តែង​មាន​ទេវ​តា​ជួយ )
កាល ​ពី​ព្រេង​នាយ​ មាន​បុរស​ម្នាក់​ឈ្មោះ​តម្ពុលៈ នៅ​ក្នុង​ក្រុង​សាវត្ថី បាន​ធ្វើ​ដំ​ណើរ​ទៅ​កាន់​រាបថ​ជន​បទ ក្នុង​គិម្ហ​រដូវ​ក្តៅ​ខ្លាំង​ពេក​ចូល​ជ្រក​ក្រោម​ម្លប់​ឈើ​មួយ បាន​ជួប​នឹង​បុរស​ម្នាក់ ដែល​ចូល​ទៅ​ជ្រក​មុន ។
555
បុរស​ចូល​ទៅ​ជ្រក​មុន​បាន​និយាយ​​សុំ​ស្លា​ម្លូ​ថា ម្នាល​សំ​ឡាញ់​អ្នក​មាន​ស្លា​ម្លូ​ឬ​ទេ ? បើ​មាន​ខ្ញុំ​សូម​ទាន​១​មាត់​ទទួល​ទាន​គ្រាន់​មាន​ទឹក​មាត់​ ព្រោះ​ស្រេ​ក​ទឹក​ខះ​កណាស់ ។ ​តម្ពុលបុរស​ឮ​សូម​ដូច្នោះ​ហើយ​ មាន​ចិត្ត​មេត្តា​ករុណា បាន​ឲ្យ​ស្លា​ម្លូ​មួយ​មាត់​​ទៅ​បុរសនោះ​បរិ​ភោគ ។
កាល​ខាង​ក្រោយ​​មក​ បុរស​ទាំង​ពីរ​នាក់​បាន​ឡើង​ជិះ​សំ​ពៅ​ឆ្លង​មហា​សាគរ​ ទៅ​ជួញ​ជា​មួយ​នឹង​ពួក​ឈ្មួញ​ទាំង​ឡាយ ទៅ​បាន​ ៧ថ្ងៃ​មាន​ខ្យល់​ព្យុះ​ជា​ខ្លាំង​ធ្លាត​សំ​ពៅ​កណ្តាល​សាគរ ពួក​ឈ្មួញ​ទាំង​ឡាយ​ត្រូវ​រលក​ទឹក​បោក​លិច​ស្លាប់​អស់​ នៅ​សល់​តែ​តម្ពុល​បុរស​និង​បុរស​ដែល​សុំ​ស្លា​ស៊ី​ ក្នុង​ពេល​ដែល​ជ្រក​ក្រោម​ម្លប់​ឈើ​ ឯ​បុរស​ដែល​មាន​ស្លា​ម្លូ បាន​ក្តារ​មួយ​បន្ទះ​តោង​ហែល​ទៅ​ដោយ​ឡែក​ តម្ពុល​បុរស​ឥ​ត​មាន​ក្តារ​តោង​ទេ ស្ទើ​រ​តែនឹង​ស្លាប់​​ជួន​ជា​អាយុ​មិន​អស់​ ក៏អណ្តែត​ទៅ​ជួប​នឹង​បុរស​ដែល​សុំ​ស្លា​ម្លូ ៗនោះ​ឃើញ​ហើយ​ចាប់​លើក​ឡើង​ស្គាល់​ច្បាស់​ជា​តម្ពុល​បុរស​ ដែល​ខ្លួន​បាន​សុំ​ស្លា​ម្លូ​ក៏ឲ្យ​តោង​បន្ទះ​ក្តារ​ ហែល​ឆ្លង​ទៅ​ខ្លួន​ស៊ូ​ហែល​ដៃ​ទទេ ព្រោះនឹក​ឃើញ​ថា​គុណ​ដែល​ឲ្យ​ស្លា​ម្លូ​១ មាត់​ដល់​ខ្លូន​ក្នុង​ពេល​ដែល​ខ្លូន​ស្រេក​ទឹក​ខ្លាំង​.។

ឯ​តម្ពុល​បុរស​កាល​បើ​បាន​ផែន​ក្តារ​ហើយ ក៏​ខំ​ហែល​សំ​ដៅ​ទៅ​ត្រើយ​ ចំ​ណែក​ខាង​បុរស​អ្នក​ហែរ​ដៃ​ទទេ ខំ​ហែល​យូរ​ៗ ទៅ​ក៏​អស់​កំលាំង​ក៏​បណ្តែក​ខ្លួន​លើ​ទឹក គិត​ថា​អាយុ​អញ​អស់​ក្នុង​​កណ្តាល​មហា​សា​គរ​នេះ​ហើយ ប៉ុន្តែស្លាប់​ក៏​ស្លាប់​ចុះ​ឲ្យ​តែ​តម្ពុល​បុរស​អ្នក​មាន​ឧ​បការៈ​បាន​រស់​ ជីវិត កំពុង​តែ​គិត​យ៉ាង​នេះ​ ក៏​ក្តៅ​ក្រហាយ​ដល់​ទេវតារក្សា​សមុទ្រ ទេវតា​រំពឹង​មើល​ឃើញ​បុរស​នោះ​មាន​គុណ​ធម៌​ល្អ ក៏​ស្ទុះ​ទៅ​ស្រង់​យក​ទៅ​ដាក់​នៅ​ត្រើយ​នាយ​មុន​តម្ពុល​បុរស​ លុះ​តម្ពុល​បុរស​ទៅ​ដល់​ស្រាប់​តែ​ឃើញ​បុរស​នោះ​នៅ​លើ​ច្រាំង​ទើប​សួរ​ថា សំឡាញ់​ឯង​បាន​អ្វី​ជិះ​មក​បាន​ជា​ឆាប់​ដល់​ម្ល៉េះ  ? បុរស​នោះ​ប្រាប់​តាម​ត្រង់​ថា ខ្ញុំ​ឥត​ដឹង​ខ្លូន​ទេអស់​កំ​លាំង​ពេក​ បណ្តែក​ខ្លួន​លើ​ទឹក​ចាំតែ​ពេល​ស្លាប់​ ស្រាប់​តែ​មក​ដល់​ទី​នេះ​តែ​ម្តង​។ កំ​ពុង​និយាយ​ដូច្នេះ​ទេវតា​ក៏​បង្ហាញ​ខ្លួន​ ឲ្យ​បុរស​ទាំងពីរ​នាក់​បាន​ឃើញ ហើយ​និយាយ​ប្រាប់​ថា ខ្ញុំ​យក​អ្នក​មក​ព្រោះ​អ្នក​មាន​កតញ្ញូកត​វេទិតា​ធម៌​ ប្រាកដ​ក្នុងខ្លួន​ បុគ្គល​ដែល​មាន​ភាព​ដូច​អ្នក​នឹង​បណ្តោយ​ឲ្យ​វិនាស​មិន​បាន​ឡើយ តាំង​ពី​ព្រេង​នាយ​មក​ទេវតាទាំង​ឡាយ​ មិន​ដែល​មើល​បំណាំ​បុគ្គល​ដែល​ប្រាកដ​ស្មើ​ដូច​ជា​អ្នក​នេះ​ ។ ទេវតា​ប្រាប់​ដូច្នេះហើយ​ ក៏​ឲ្យ​បុរស​ទាំង​ពីរ​នូវ​រូប​បរិភោគ​អាហារ​ទិព្វ ស្លៀក​ពាក់​គ្រឿង​អលង្ការទិព្វ ហើយ​នាំ​ទៅដាក់​ក្នុង​នគរ​សាវត្ថីក្នុងខណៈ​នោះ​ឯង ។

វាយ​បញ្ចូល​អត្តបទនេះដោយ​កញ្ញា ហេង សំ​ដាណែត ។ អត្តបទនេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវ​ភៅ​ ប្រ​ជុំនិទាន​ជាតក ។

ដោយ៥០០០ឆ្នាំ

ទ្រឹស្តីពុទ្ធចក្រ
Advertisements

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s